str.
streszczenie summary

587
do archiwum

Płytki krwi nadzieją przyszłości

Szypuła J.1, Iwulski P.1, Kędziora J.2
1Zakład Opieki Zdrowotnej Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji z Warmińsko-Mazurskim Centrum Onkologii w Olsztynie, Oddział Chirurgii Urazowo-Ortopedycznej; 2Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Collegium Medicum w Bydgoszczy, Katedra i Zakład Biochemii

Płytki krwi (tzw. trombocyty) to wyspecjalizowane komórki, odgrywające bardzo ważną rolę w procesie krzepnięcia krwi. Są to oder-wane, bezbarwne, różnokształtne fragmenty cytoplazmy dużych komórek (megakariocytów). Podczas degranulacji płytek z ziarnistości alfa są uwalniane substancje biologicznie czynne, a wśród nich czynniki wzrostu. Doświadczenia zapoczątkowane w latach 80. ubiegłego wieku przyczyniły się do poznania wielu czynników wzrostu, m.in.: PDGF, TGF-beta, IGF oraz EGF.
Celem pracy było przedstawienie aktualnej wiedzy na temat budowy i funkcji płytek krwi oraz prześledzenie, jak kształtowały się poglądy na temat możliwości ich zastosowania w leczeniu zaburzeń gojenia tkanek (kości).
Materiał i metody. W pracy przedstawiono morfologię i biochemię płytek krwi. Z dostępnego piśmiennictwa przytoczono wyniki klinicznych i laboratoryjnych ocen zastosowania w leczeniu preparatów płytkopochodnych. Podano również własne wyniki leczenia pięciu chorych na przewlekłe zapalenie kości z powikłaniami w postaci braku zrostu, u których zastosowano PDGF.
Wyniki. Autorzy przytoczonych publikacji w większości pozytywnie oceniają wpływ płytkowych substancji na proces gojenia tkanek miękkich oraz kości. Wśród pięciu chorych na zapalenie kości leczonych płytkowym czynnikiem wzrostu w Warmińsko-Mazurskim Centrum Onkologii w Olsztynie u czterech nastąpiło trwałe ustąpienie dolegliwości. U jednego doszło do nawrotu zapalenia po rocznej przerwie.
Wnioski. Przytoczone przykłady doświadczeń - zarówno światowych, jak i polskich oraz własnych - wskazują, jak wiele problemów nowoczesnej medycyny może zostać rozwiązanych dzięki użyciu preparatów płytkopochodnych. Naszym zdaniem, dalsze poznanie roli, jaką odgrywają one w procesach gojenia zarówno tkanek miękkich, jak i kości oraz opracowanie technologii ich produkcji na dużą skalę bez wątpienia przyczyni się do powszechnego, klinicznego stosowania tych substancji.

Słowa kluczowe: płytki krwi, PDGF, PRP, gojenie

Blood platelets the hope for the future

Szypuła J.1, Iwulski P.1, Kędziora J.2
1Hospital of Ministry of Interior and Administration in Olsztyn, Poland, Department of Orthopedics Surgery; 2Nicolaus Copernicus University in Toruń, Poland, Collegium Medicum in Bydgoszcz, Department of Biochemistry

Blood platelets (thrombocytes) are specialized cells, which play a very important role in the human blood clotting mechanism. They are colourless, varied in shape, nucleus free pieces of cytoplasm of megakaryocytes. Activated platelets excrete the contents of alfa-granules (e.g : growth factors ) into the surrounding blood. For the last three decades, growth factors have been increasingly examined. Their main families are the following: PDGF, TGF-beta, IGF or EGF.
The aim of the study is to present the current state of knowledge about the structure and function of the platelets and the views on their application in the treatment of tissue (bone) healing disorders.
Material and methods. The following analysis contains a presentation of morphology and biochemistry of the blood platelets. The presented results of clinical and laboratory estimation following the use of platelet-rich substances have been gathered from available literature. Furthermore, the authors have described their own cases of five patients with non-union treated for chronic, inflammation of bones by use of PDGF.
Results. The authors of mentioned literature references report the efficacy of using platelet-rich substances as a very positive method in process of soft tissue and bone healing. Among five patients, who were treated in MSWiA with WMCO hospital in Olsztyn four were successfully and permanently cured. One patient's inflammation returned after a year following the treatment.
Conclusions. Examples, we present in this study, show how many various problems can be solved in modern medicine by using platelet-derived substances. In our opinion, further research of the role they fulfill in the processes of healing of soft tissues and bones, as well as the development of an effective technology for their mass production, will surely lead to a common, clinical application of these substances.

Key words: blood platelets, PDGF, PRP, healing

591
do archiwum

Czy współistniejąca choroba nowotworowa wpływa na ciężkość przebiegu sepsy

Tarczyńska A., Smuszkiewicz P., Trojanowska I.
Uniwersytet Medyczny w Poznaniu, Katedra i Klinika Anestezjologii, Intensywnej Terapii i Leczenia Bólu

Mimo ciągłego wprowadzania uaktualnianych standardów postępowania, sepsa stanowi nadal trudny problem kliniczny, a jej leczenie często kończy się niepowodzeniem. Dotyczy to przede wszystkim chorych ze współistniejącą chorobą nowotworową, u których sepsa stanowi istotną przyczynę zgonów.
Celem pracy była analiza porównawcza chorych, u których rozpoznano sepsę oraz sepsę ze współistniejącą chorobą nowotworową.
Materiał i metody. Materiałem do badań była retrospektywnie oceniana dokumentacja 56 chorych, u których od 1 stycznia 2007 do 1 sierpnia 2008 roku rozpoznano sepsę. Pacjentów podzielono na dwie grupy. I grupę stanowili chorzy na sepsę i chorobę nowotworową (S+N), II grupę - chorzy na sepsę bez współistniejącej choroby nowotworowej (S). Ocenie poddano etiologię sepsy, lokalizację ogniska zakażenia, wybrane parametry kliniczne i laboratoryjne oraz śmiertelność oddziałową i szpitalną.
Wyniki. Badaniami objęto 56 chorych. Średnia wieku w grupie S+N była większa w porównaniu z grupą S (61,3 vs. 45,5 lat; p = 0,005). Średnia wartość punktowa w skali APACHE II w chwili przyjęcia do oddziału dla całej analizowanej populacji wynosiła 22,1±8,8 pkt. (8-45 pkt.), dla chorych S+N - 25,3±10,3 (12-41), a dla grupy S - 21,2±8,3 (8-45) (p = 0,308). Przewidywalna umieralność wynosiła odpowiednio 43,4%, 53,3% oraz 39,0%. Pacjenci z grupy S+N wymagali podaży większych dawek minimalnych noradrenaliny w porównaniu z pozostałymi chorymi (p = 0,015). Umieralność w całej analizowanej populacji wynosiła 14,3%. W grupie S+N była większa niż w grupie S (16,7 vs. 13,6%). Zwiększone ryzyko zgonu dotyczyło pacjentów z większym stężeniem mleczanów (zgon: 4,6 vs. brak zgonu: 1,9 mmol/l; p = 0,020) oraz z większym niedoborem zasad w surowicy krwi (zgon: -6,79 vs. brak zgonu: -2,34 mmol/l; p = 0,0006). Zaobserwowano większą umieralność u pacjentów o mniejszym średnim ciśnieniu tętniczym (60,8 vs. 75,9 mmHg; p = 0,007) oraz wymagających wlewu większych dawek noradrenaliny (0,514 vs. 0,232 µg/kg/min; p = 0,0009) w dniu przyjęcia.
Wnioski. Na podstawie przeprowadzonej analizy nie wykazano wyraźnie cięższego przebiegu sepsy przy współistniejącej chorobie nowotworowej. Niemniej jednak ciężkość stanu ogólnego określona w skali APACHE II oraz umieralność w tej grupie chorych były większe (mimo braku istotności statystycznej). Chorzy z grupy S+N wymagali większych średnich dawek minimalnych noradrenaliny oraz podaży większej ilości koloidów w dniu przyjęcia. O śmiertelności w przypadku badanych chorych decydowały zaburzenia hemodynamiczne oraz ciężkość stanu ogólnego w dniu przyjęcia, a nie rozpoznanie choroby nowotworowej per se.

Słowa kluczowe: sepsa, choroba nowotworowa, śmiertelność

Does the coexistence of cancer have an influence on the course of sepsis

Tarczyńska A., Smuszkiewicz P., Trojanowska I.
Medical University of Poznań, Poland, Department of Anesthesiology, Intensive Therapy and Pain Treatment

The guidelines for management of sepsis are constantly updated, nevertheless sepsis is still a difficult clinical problem, especially as its treatment often ends in failure. Hospitalized cancer patients diagnosed with sepsis are especially concerned, as sepsis death rate is significant in that group of patients.
The aim of the study was to evaluate and compare cancer- and non-cancer patients diagnosed with sepsis.
Material and methods. The medical records of 56 patients diagnosed with sepsis from January 1. 2007 to August 1. 2008 were reviewed retrospectively. Patients were divided into two groups: I group - patients with sepsis and cancer (S+N), II group - patients with sepsis without cancer (S). The etiology of sepsis, primary infectious sources, chosen clinical and laboratory parameters and mortality were analysed.
Results. 56 patients were involved in the study. The mean age for S+N patients was higher than for group S (61.3 vs. 45.5 years; p = 0.005). The mean APACHE II score value at the day of admission for the whole population was 22.1±8.8 (8-45), for S+N group - 25.3±10.3 (12-41) and for group S - 21.2±8.3 (8-45) (p = 0.308). The estimated risk of hospital death was retrospectively 43.4%, 53.3% and 39.0%. Patients in group S+N required larger infusion of minimal noradrenaline doses than the other patients (p = 0.015). The mortality rate was 14.3% and was higher in group S+N than in group S (16.7 vs. 13.6%). Mortality was also significantly higher among patients with larger lactate blood concentration (death: 4.6 vs. survival: 1.9 mmol/l; p = 0.020) and greater base deficit (death: -6.79 vs. survival: -2.34 mmol/l; p = 0,0006). Patients of lower mean arterial pressure (60.8 vs. 75.9 mmHg; p = 0.007) and who required larger noradrenaline infusion (0.514 vs. 0.232 ľg/kg/min; p = 0.0009) at the day of admission had a significantly higher risk of death.
Conclusions. The analysis did not indicate evidently higher risk of more severe sepsis's course in cancer sepsis patients. However the severity of patients' general condition estimated by the APACHE II score and the mortality in this group of patients was higher (statistically insignificant results). Patients in group S+N required larger minimal doses of noradrenaline and larger infusion of colloid at the day of admission. The mortality was determined by the haemodynamic disturbance and the severity of general condition, rather than the cancer diagnosis per se.

Key words: sepsis, cancer, mortality

600do archiwum

Wpływ leczenia ablacją o częstotliwości radiowej (RF) nawrotnego częstoskurczu węzłowego na wybrane parametry hemodynamiczne funkcji skurczowej i rozkurczowej lewej komory serca oraz na wydolność wysiłkową chorych

Lelakowski J., Dreher A.
Uniwersytet Jagielloński w Krakowie, Collegium Medicum, Klinika Elektrokardiologii Instytutu Kardiologii

Ablacja RF jest uznaną metodą niefarmakologicznego leczenia nawrotnego węzłowego częstoskurczu przedsionkowo-komorowego (AVNRT).
Celem pracy była ocena wpływu leczenia ablacją RF AVNRT na wybrane parametry hemodynamiczne funkcji skurczowej i rozkurczowej mięśnia lewej komory (LK) oraz na wydolność wysiłkową chorych.
Materiał i metody. Badana populacja obejmowała 24 chorych (4 mężczyzn, 20 kobiet; średnia wieku 42,7±8,1 lat). U wszystkich chorych wykonano ablację drogi wolnej łącza a-v. Do badań nie kwalifikowano osób powyżej 50. r.ż., ze współistniejącymi chorobami układu sercowo-naczyniowego oraz ze stwierdzoną wartością EF < 50%. Wszystkich pacjentów poddano badaniom przed zabiegiem oraz 6 miesięcy po jego wykonaniu. Obejmowały one: badanie podmiotowe i przedmiotowe, standardowy zapis powierzchniowy EKG, 24-godzinne badanie EKG metodą Holtera, przezklatkowe badanie echokardiograficzne oraz test wysiłkowy na bieżni według zmodyfikowanego protokołu Bruce'a.
Wyniki. Po ablacji obserwowano istotne zmniejszenie wymiaru końcowo-skurczowego LK (LVESD) (31,1±3,9 vs. 28,3±3,7 mm; p < 0,001) oraz przyrost frakcji wyrzutowej LK (EF) (62,5±6,6 vs. 70,3±6,7%; p < 0,001) i frakcji skracania wymiaru poprzecznego tej komory (FS) (34,5±4,8 vs. 39,3±5,3%; p < 0,001). W przypadku parametrów funkcji rozkurczowej LK stwierdzono istotne zwiększenie maksymalnej prędkości fali E i A oraz rozkurczowej napływu płucnego D, a także propagacji napływu tej komory Vp (odpowiednio p < 0,001) oraz istotne zmniejszenie prędkości fali skurczowej napływu płucnego S i wstecznego napływu płucnego AR (odpowiednio p < 0,001). Rejestrowano znamienne skrócenie czasu deceleracji fali E (EDT) oraz rozkurczu izowolumetrycznego (IVRT) (odpowiednio p < 0,001). Wszystkie wymiary LP i PP uległy istotnemu zmniejszeniu po ablacji (odpowiednio p < 0,001). We wszystkich grupach stwierdzono istotną poprawę (p < 0,001) wszystkich badanych parametrów wydolności wysiłkowej.
Wnioski. Częstoskurcze AVNRT upośledzają funkcję skurczową i rozkurczową lewej komory. U chorych na AVNRT ablacja RF poprawia obie funkcje. Eliminowanie częstoskurczów AVNRT powoduje zmniejszenie wymiaru lewego i prawego przedsionka. Wydolność wysiłkowa poprawia się po ablacji RF AVNRT.

Słowa kluczowe: ablacja RF, echokardiografia, wydolność wysiłkowa

Influence of the treatment of the nodal reentrant tachycardia by RF catheter ablation on selected hemodynamic parameters of left ventricular systolic and diastolic function and exercise capacity

Lelakowski J., Dreher A.
Jagiellonian University in Kraków, Poland, Collegium Medicum, Department of Electrocardiology, Institute of Cardiology

RF ablation is the most common non-pharmacological technique for the treatment of atrioventricular nodal reentry tachycardia (AVNRT).
The aim of the study was to evaluate the effects of RF ablation on selected hemodynamic parameters of left ventricular (LV) systolic and diastolic function and exercise capacity in patients with AVNRT.
Material and methods. The study population consisted of 24 subjects (4 M, 20 F; mean age 42.7±8.1 years). Patients were submitted to ablation of the slow pathway. Those over 50 years of age, with concomitant cardiovascular disease and EF<50% were excluded from the study. The following examinations were performed in all patients at baseline and at 6 months after the procedure: physical examination, standard ECG recording, 24hr Holter monitoring, transthoracic echocardiography, treadmill exercise test using the modified Bruce protocol.
Results. After RF ablation left ventricular end-systolic dimension (LVESD) significantly decreased (31.1±3.9 vs. 28.3±3.7 mm; p < 0.001), whereas left ventricular ejection fraction (LVEF) increased (62.5±6.6 vs. 70.3±6.7%; p < 0.001) along with fractional shortening (FS) (34.5±4.8 vs. 39.3±5.3%; p < 0.001). Parameters of LV diastolic function significantly changed: the E/A ratio, diastolic pulmonary vein flow D and LV flow propagation velocity Vp significantly increased (p < 0.001, respectively) whereas systolic pulmonary venous flow S and pulmonary venous atrial reversal flow AR were significantly reduced (p < 0.001, respectively). Furthermore, E wave deceleration time (EDT) and isovolumetric relaxation time (IVRT) were significantly shortened (p<0.001, respectively). All dimensions of the left, right atrium significantly decreased after the procedure (p<0.001, respectively). In all groups parameters of exercise capacity were increased after the procedure.
Conclusions. AVNRT has the negative effect on left ventricular systolic and diastolic function. In patients with AVNRT RF ablation improves left ventricular systolic and diastolic function. Elimination of AVNRT resulted in reduction of left, right atrial size. Exercise capacity improved significantly after RF ablation of AVNRT.

Key words: RF ablation, echocardiography, exercise capacity

605do archiwum

Ocena sposobu żywienia noworodków i niemowląt hospitalizowanych w Klinice Propedeutyki Pediatrii i Chorób Metabolicznych Kości oraz analiza czynników wpływających na wybór sposobu karmienia dzieci

Ligenza I.1, Jakubowska-Pietkiewicz E.1, Łupińska A.2, Jastrzębska A.2, Chlebna-Sokół D.1
1Uniwersytet Medyczny w Łodzi, Klinika Propedeutyki Pediatrii i Chorób Metabolicznych Kości; 2Studenckie Koło Naukowe

Mimo licznych korzyści płynących z karmienia naturalnego, z badań przeprowadzonych w Polsce w latach 2000-2005 wynika, że w 6. miesiącu życia tylko 8% niemowląt było karmionych wyłącznie piersią.
Celem pracy było przeanalizowanie czynników wpływających na wybór metody karmienia dzieci oraz ocena sposobu żywienia hospitalizowanych noworodków i niemowląt.
Materiał i metody. Badanie ankietowe przeprowadzono wśród rodziców dzieci przebywających do 1. roku życia w Klinice Propedeutyki Pediatrii i Chorób Metabolicznych Kości Uniwersytetu Medycznego w Łodzi w okresie od stycznia do maja 2008 roku. Badaniem objęto 93 dzieci (39 noworodków, 54 niemowląt). Ankieta zawierała pytania dotyczące przyczyn oraz czasu trwania hospitalizacji dziecka, a także wywiadu okołoporodowego oraz sposobu karmienia i danych rodzinnych.
Wyniki. W momencie przeprowadzania ankiety 27 dzieci (29%) było karmionych wyłącznie naturalnie, 36 dzieci (38,7%) sztucznie, 23 (24,73%) sposobem mieszanym, 6 (6,5%) sondą oraz jedno (1,1%) całkowicie pozajelitowo. W 44,1% rodzice czerpali wiedzę na temat karmienia piersią z mediów, natomiast jedynie troje (3,2%) otrzymało taką wiedzę od personelu medycznego. Najczęstszą przyczyną rezygnacji z karmienia naturalnego był brak lub zbyt mała ilość pokarmu matki. Osobą, która najczęściej podejmowała decyzję o wprowadzeniu mleka modyfikowanego, był lekarz. Wśród dzieci żywionych naturalnie aż 21 (77,8%) było dokarmianych sztucznie w pierwszej dobie po porodzie. Na wybór sposobu karmienia hospitalizowanych noworodków i niemowląt wpływały w sposób istotny statystycznie (p < 0,05): masa urodzeniowa dziecka, punktacja w skali Apgar, tydzień ciąży, w którym nastąpił poród oraz wiek matki, a także to czy w dzieciństwie była ona karmiona naturalnie.
Wnioski. W badanej grupie tylko 29% dzieci w 1. roku życia było karmionych wyłącznie naturalnie. Wyniki badań wskazują na zbyt mały wpływ personelu medycznego (zwłaszcza lekarzy) na promowanie karmienia naturalnego. Organizacja opieki zdrowotnej nad matką i dzieckiem (przedporodowa, okołoporodowa i podstawowa) nie sprzyja promocji karmienia naturalnego.

Słowa kluczowe: karmienie naturalne, czynniki sprzyjające

The estimation nourishment methods of newborns and infants hospitalized in the Department of Pediatric Propedeutics and Bone Metabolism Diseases and analysis of factors which determinate the way of alimentation among these children

Ligenza I.1, Jakubowska-Pietkiewicz E.1, Łupińska A.2, Jastrzębska A.2, Chlebna-Sokół D.1
1Medical University of Łódź, Poland, Department of Pediatric Propedeutics and Metabolic Bone Disease; 2Students' Scientific Society

Despite so many advantages of natural feeding, according to the research led in Poland between 2000 and 2005, in the sixth month of life only 8% of infants were strictly breast-fed.
The aim of the study was to analyze the factors which have the influence on choosing the way of feeding of children hospitalized in the Department of Pediatric Propedeutics and Bone Metabolism Diseases.
Material and methods. The inquiry was established among parents of newborns and infants up to 1 year old, hospitalized in the Department of Pediatric Propedeutics and Bone Metabolism Diseases between January and May 2008. The research was led on the group of 93 children (39 newborns and 54 infants). The inquiry consists of questions about the cause and duration of hospitalization, perinatal interview, ways of nourishment and parents' personal data.
Results. At the time of leading the inquiry 27 children (29%) were fed strictly naturally, 36 (38.7%) were bottle-fed, 23 (24.73%) were fed in the mixed way, 6 (6.5%) were fed by the stomach tube and 1 child (1.1%) was fed parenterally. 44.1% of parents obtained information about breast-feeding from media, whereas only 3 (3.2%) got it from medical staff. The most common reason for giving up breast feeding was the lack (or too little amounts) of mother's milk. The doctor appeared to be the main person who decided to introduce formula-feeding. Among children naturally-fed 21 (77.8%) were given formula in the first twenty-four hours after the labour. The factors which appeared to influence the choice of the way of alimentation, in statistically important way (p < 0.05), were: birth weight, points in Apgar scale, moment of the delivery, mother's age and whether she was breast-fed as a child.
Conclusions. In the researched group only 29% of children, up to 1 year old, were fed strictly naturally. The results suggest that the medical staff (especially doctors) has too little influence on promoting breast feeding as the most appropriate way of alimentation. The health care system (perinatal, labour and basic care) concerning mother and child, doesn't promote natural feeding.

Key words: breast feeding, promoting factors

609do archiwum

Ocena stężenia i przydatności diagnostycznej czynnika wzrostu komórek pnia w osoczu chorych na raka endometrium oraz ze zmianami łagodnymi (mięśniakami) macicy

Ławicki S.1, Będkowska G.E.1, Gacuta-Szumarska E.2, Czygier M.1, Szmitkowski M.1
Uniwersytet Medyczny w Białymstoku: 1Zakład Diagnostyki Biochemicznej; 2Klinika Ginekologii

Czynnik wzrostu komórek pnia (SCF) należy do glikoprotein określanych jako hematopoetyczne czynniki wzrostu (HGFs). Wykazano, że cytokiny te są wytwarzane przez komórki linii nowotworowych w warunkach in vitro oraz in vivo, w tym w przypadku raka macicy.
Celem pracy była ocena stężenia i przydatności diagnostycznej SCF u chorych na raka endometrium oraz z mięśniakami macicy.
Materiał i metody. Badaniami objęto 50 chorych na raka endometrium oraz 25 pacjentek ze zmianami łagodnymi macicy. Uzyskane wyniki porównywano z grupą kontrolną (25 osób) oraz odnoszono do wartości markerów stosowanych w diagnostyce raka macicy, tj. CA 125 i SCC-Ag. SCF oznaczano metodą immunoenzymatyczną (ELISA), markery - metodą chemiluminescencyjną (CMIA).
Wyniki. Wykazano znamiennie większe stężenie SCF u chorych na raka endometrium w porównaniu z grupą pacjentek z mięśniakami macicy oraz z grupą kontrolną. Podobną zależność, ale tylko między chorymi na raka a grupą kontrolną, zaobserwowano w przypadku CA 125. SCF wykazywał większą swoistość diagnostyczną, podobnie jak markery porównawcze (po 92%). Czułość diagnostyczna wyraźnie zwiększała się wraz z zaawansowaniem raka endometrium oraz przy jednoczesnej analizie badanej cytokiny z markerami porównawczymi, zwłaszcza z CA 125. SCF oraz marker CA 125 zapewniają duże prawdopodobieństwo rozpoznania lub wykluczenia choroby, zwiększające się również wraz z zaawansowaniem raka endometrium.
Wnioski. Uzyskane wyniki wskazują, że SCF, w odróżnieniu od CA 125, umożliwia trafne różnicowanie chorych na raka endometrium oraz pacjentek z mięśniakami macicy. Pozwala to na wykorzystanie tej cytokiny we wczesnej diagnostyce raka, zwłaszcza przy jednoczesnym analizowaniu wartości stężenia z CA 125.

Słowa kluczowe: czynnik wzrostu komórek pnia (SCF), markery nowotworowe, rak endometrium

The plasma levels and diagnostic utility of stem cell factor in patients with endometrial cancer and myoma uteri

Ławicki S.1, Będkowska G.E.1, Gacuta-Szumarska E.2, Czygier M.1, Szmitkowski M.1
Medical University of Białystok, Poland: 1Department of Biochemical Diagnostics; 2Department of Gynecology

Stem cell factor (SCF) is a member of a group of cytokines called hematopoietic growth factors (HGFs). Some clinical investigations have shown an autologous production of this cytokine in various human cell lines in vitro and by tumors in vivo, for example in uterine cancer.
The aim of the study. The plasma level and diagnostic utility of SCF have been investigated in endometrial cancer and myoma patients.
Material and methods. The plasma level of SCF and tumor markers like CA 125 and SCC-Ag in endometrial cancer (50 patients), in myoma uteri (25 patients) and in 25 healthy subjects were determined using enzyme-linked immunosorbent assay (ELISA) and chemiluminescence immunoassay (CMIA).
Results. SCF plasma level was significantly higher in endometrial cancer patients comparing to the group with myoma and to the control. CA 125 plasma level was significantly higher only in endometrial cancer patients comparing to the control group. Diagnostic specificity was high and equal for all tested parameters (92%). The diagnostic sensitivity of SCF was slightly lower than CA 125, and was higher in more advanced tumor stage. The combined use of SCF with other markers resulted in the increased sensitivity range. Positive and negative predictive values were high for SCF and for CA 125, and were higher in more advanced tumor stage.
Conclusions. Our study suggests that tested cytokine (SCF) can be clinically useful in differentiation of endometrial cancer and myoma uteri. Furthermore SCF showed usefulness in primary diagnostic of cancer uteri, especially with CA 125.

Key words: stem cell factor (SCF), tumor markers, endometrial cancer

616do archiwum

Wpływ czasu trwania manewru Pringle'a zastosowanego u dzieci podczas resekcji guzów wątroby na przebieg pooperacyjny procesu leczniczego

Kaźmirczuk R.1, Kusza K.1,2, Prokurat A.3, Chrupek M.3
1Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Collegium Medicum w Bydgoszczy, Katedra i Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii; 2Uniwersytet Medyczny w Poznaniu, Katedra i Klinika Anestezjologii i Intensywnej Terapii i Leczenia Bólu; 3Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Collegium Medicum w Bydgoszczy, Katedra i Klinika Chirurgii Dziecięcej

Jednym ze sposobów zmniejszania ryzyka występowania masywnego śródoperacyjnego krwawienia jest zastosowanie w czasie operacji czasowego wyłączenia przepływu krwi przez wątrobę (manewr Pringle'a). W nielicznych pracach, dotyczących resekcji wątroby u dzieci, analizowano małe grupy pacjentów i nie określono bezpiecznego przedziału czasowego ograniczenia przepływu krwi przez wątrobę w tej grupie chorych. Nie sprecyzowano również skutków wynikających z ostrego przedłużającego się niedokrwienia komórki wątrobowej u dzieci.
Celem pracy była ocena wpływu czasu trwania manewru Pringle'a na funkcję komórki wątrobowej u dzieci bezpośrednio w okresie pooperacyjnym oraz na przebieg pooperacyjny procesu leczniczego.
Materiał i metody. Chorych, ze względu na czas trwania manewru Pringle'a, podzielono na dwie grupy. Do grupy I włączono 18 dzieci, u których czas trwania tego manewru nie przekraczał 32 minut. Do grupy II włączono 17 dzieci, u których czas ten wynosił od 32 do 60 minut. Wybór długości trwania manewru Pringle'a był podyktowany medianą oraz średnią czasu jego trwania. W obu grupach monitorowano AspAT, ALAT, LDH i INR w 1., 2. i 3. dobie pooperacyjnej, a także czas: mechanicznej wentylacji, pobytu w Oddziale Anestezjologii i Intensywnej Terapii (OAIT) oraz pobytu w szpitalu.
Wyniki. W grupie II dzieci operowanych z zastosowaniem manewru Pringle'a, trwającego od 32 do 60 minut, wykazano istotną statystycznie większą średnią wartość parametrów biochemicznych określających funkcję komórki wątrobowej, spowolnioną dynamikę normalizacji średnich wartości tych parametrów w pierwszych trzech dobach pooperacyjnych oraz istotny statystycznie dłuższy średni czas pobytu dzieci w szpitalu.
Wnioski. Wydłużenie czasu trwania manewru Pringle'a u dzieci z 30 do 60 minut jest związane z występowaniem przejściowych pooperacyjnych zaburzeń biochemicznych funkcji komórki wątrobowej, charakteryzujących się spowolnioną dynamiką normalizacji enzymów wątrobowych, oraz z wydłużeniem czasu hospitalizacji ze względu na konieczność normalizacji przejściowych zaburzeń biochemicznych wynikających z ostrego niedokrwienia wątroby.

Słowa kluczowe: trwanie manewru Pringle'a, przebieg pooperacyjny, dzieci

Influence of the Pringle's maneuver time applied in children during hepatic tumors resections on the postoperative course of treatment

Kaźmirczuk R.1, Kusza K.1,2, Prokurat A.3, Chrupek M.3
1Chair and Department of Anesthesiology and Intensive Therapy, Collegium Medicum in Bydgoszcz, Univerisity Nicolaus Copernicus in Toruń, Poland; 2Chair and Department of Anesthesiology, Intensive Therapy and Treatment of Pain, Medical University in Poznań, Poland; 3Chair and Department of Paediatric Surgery, Collegium Medicum in Bydgoszcz, Univerisity Nicolaus Copernicus in Toruń, Poland

One of the ways of diminishing risk of massive blood loss during liver surgery is the temporal vascular exclusion of the liver /Pringle maneuver. Scanty publications on the problem of liver resections in children are based on very limited series of patients and did not define save periods of time of temporal vascular exclusion of the liver during operation in this group of patients. They also did not specify the effects arising from prolonged acute hepatocytes ischemia in children.
The aim of the study was the assessment of the influence of length of time of Pringle maneuver on the liver cells function in the perioperative period and the assessment of its influence on the postoperative course of treatment.
Material and methods. Patients according to the duration of Pringle maneuver were divided into 2 groups. Group I consisted of 18 patients, in whom the duration of Pringle maneuver was below 32 minutes. Group II consisted of 17 patients, in whom the duration of Pringle maneuver was between 32 and 60 minutes. Selection of the periods of duration of Pringle maneuver was dictated by mean and mediana value of its lasting. In patients from both groups values of the level of AspAT, ALAT, LDH and INR were assessed in postoperative day 1, 2 and 3 as well as time of mechanical ventilation, length of stay in ICU, and the duration of hospitalization.
Results. In group II of children operated with Pringle maneuver lasted between 32 and 60 minutes, statistically significant longer mean value of time of operation was indicated, as well as statistically significant higher mean value of biochemical parameters describing liver cells function, slow down dynamic of normalization of INR in the first 3 postoperative days and statistically significant higher mean value of length of time of hospitalization.
Conclusions. Extension of time of Pringle maneuver in children from 30 to 60 minutes may be connected with transient postoperative biochemical dysfunction of hepatocytes characterized by slow down dynamic of normalization of the level of liver enzymes as well as may results in extension of time of hospitalization connected with necessity of normalization of transient postoperative biochemical dysfunction of hepatocytes.

Key words: children, duration of Pringle maneuver, postoperative course

620do archiwum

Ocena stanu przyzębia u chorych na zespół metaboliczny

Kowalski M.1, Brocka E.2, Barylski M.2, Kowalczyk E.3, Pawlicki L.2, Kowalski J.2
Uniwersytet Medyczny w Łodzi: 1Zakład Neurologii i Zaburzeń Czynnościowych Narządu Żucia Szpitala Klinicznego nr 6; 2Katedra Rehabilitacji z Kliniką Chorób Wewnętrznych i Rehabilitacji Kardiologicznej Szpitala Klinicznego nr 5; 3Zakład Farmakologii Ogólnej

Występowanie zespołu metabolicznego (ZM) zwiększa ryzyko chorób sercowo-naczyniowych w porównaniu z osobami zdrowymi. W wielu badaniach wskazano na udział zakażeń w patogenezie miażdżycy.
Celem pracy była ocena stanu przyzębia u chorych na zespół metaboliczny.
Materiał i metody. Badaniem objęto 300 chorych na ZM w wieku 29-67 lat (średnia wieku 42,0±9,5 lat), włączonych do grupy I. Grupę kontrolną - grupę II stanowiło 80 osób w wieku 27-59 lat (średnia wieku 36±7,8 lat), u których nie stwierdzono ZM. Zespół metaboliczny rozpoznawano zgodnie z kryteriami IDF z 2005 roku. W celu oceny stanu przyzębia badano: głębokość kieszonki przyzębnej z użyciem sondy periodontologicznej, wskaźnik Russella, wskaźnik dziąsłowy i wskaźnik higieny jamy ustnej oraz wykonano rtg. wyrostków zębodołowych.
Wyniki. Wykazano, że częstość i nasilenie chorób przyzębia u chorych na ZM były istotnie większe w porównaniu z grupą kontrolną (p < 0,05).
Wnioski. U chorych na zespół metaboliczny częstość i nasilenie chorób przyzębia są większe niż w populacji osób, u których nie stwierdzono tego zespołu. Profilaktyka i leczenie chorób przyzębia powinny stanowić istotny element w terapii zespołu metabolicznego.

Słowa kluczowe: zespół metaboliczny, choroby przyzębia, profilaktyka

Assessment of the periodontal state in subjects with metabolic syndrome

Kowalski M.1, Brocka E.2, Barylski M.2, Kowalczyk E.3, Pawlicki L.2, Kowalski J.2
Medical University of Łódź, Poland: 1Department of Neurology and the Oromandibular Dysfunction; 2Department of Internal Diseases and Cardiological Rehabilitation; 3Department of Pharmacology

Occurrence of metabolic syndrome (MS) increases cardiovascular risk in comparison with healthy subjects. In many studies the role of infection in pathogenesis of atherosclerosis is emphasised.
The aim of the study was to assess the periodontal state in subjects with metabolic syndrome.
Material and methods. The study comprised 300 subjects with MS (mean age 42.0±9.5 years) - group I. 80 subjects (mean age 36±7.8 years) without MS were enrolled into the control group - group II. Metabolic syndrome was defined according to IDF criteria. To assess the periodontal state we evaluated: the depth of periodontal pocket, Russel index, gingival index, Aproximal Plaque Index (API) and alveolar process radiography.
Results. In patients with MS periodontal diseases were more frequent than in the control group (p < 0.05).
Conclusions. Periodontal diseases are more frequent in subjects with metabolic syndrome than in the population of subjects without metabolic syndrome. Prophylaxis and treatment of periodontal diseases should be the crucial element of therapy in subjects with metabolic syndrome.

Key words: metabolic syndrome, periodontal diseases, prophylaxis

626do archiwum

Ocena równowagi oksydacyjno-redukcyjnej krwi u chorych na zespół metaboliczny z towarzyszącymi chorobami przyzębia i bez tych chorób

Kowalski M.1, Brocka E.2, Barylski M.2, Kowalczyk E.3, Pawlicki L.2, Kowalski J.2
Uniwersytet Medyczny w Łodzi: 1Zakład Neurologii i Zaburzeń Czynnościowych Narządu Żucia Szpitala Klinicznego nr 6; 2Katedra Rehabilitacji z Kliniką Chorób Wewnętrznych i Rehabilitacji Kardiologicznej Szpitala Klinicznego nr 5; 3Zakład Farmakologii Ogólnej

Do dysfunkcji śródbłonka naczyniowego, która leży u podstaw rozwoju miażdżycy, dochodzi w dużej mierze w wyniku toksycznego działania wolnych rodników.
Celem naszych badań była ocena równowagi oksydacyjno-redukcyjnej krwi u chorych na zespół metaboliczny (ZM).
Materiał i metody. Badaniami objęto 98 osób (39 mężczyzn i 59 kobiet), które podzielono na trzy grupy: I grupa - badana: 52 chorych na ZM i z towarzyszącymi chorobami przyzębia (19 mężczyzn i 33 kobiety; średnia wieku 48±4,2 lat); II grupa - odniesienia: 21 chorych na ZM bez chorób przyzębia (10 mężczyzn i 11 kobiet; średnia wieku 37±4,8 lat) oraz III grupa - kontrolna: 25 osób zdrowych i bez chorób przyzębia (10 mężczyzn i 15 kobiet; średnia wieku 35±4,8 lat). Zespól metaboliczny rozpoznawano zgodnie z kryteriami IDF z 2005 roku. W celu oceny równowagi oksydacyjno-redukcyjnej krwi badano: stężenie TBARS w krwinkach czerwonych i osoczu, całkowitą aktywność antyoksydacyjną osocza (TAS) oraz aktywność SOD-1, CAT i GSH-Px w krwinkach czerwonych.
Wyniki. U chorych na ZM, w porównaniu z grupą kontrolną, obserwowano zwiększenie stężenia TBARS w krwinkach czerwonych i osoczu, zmniejszenie aktywności TAS oraz zwiększenie SOD-1, CAT i GSH-Px w krwinkach czerwonych.
Wnioski. Choroby przyzębia nasilają zaburzenia równowagi oksydacyjno-redukcyjnej krwi obserwowane u chorych na zespół metaboliczny. Stosowanie leków o dodatkowym działaniu antyoksydacyjnym może wyrównywać zaburzenia równowagi oksydacyjno-redukcyjnej krwi u chorych na zespół metaboliczny.

Słowa kluczowe: zespół metaboliczny, choroby przyzębia, zaburzenia równowagi oksydacyjno-redukcyjnej krwi

Estimation of oxidation-reduction balance in subjects with metabolic syndrome together with or without periodontal diseases

Kowalski M.1, Brocka E.2, Barylski M.2, Kowalczyk E.3, Pawlicki L.2, Kowalski J.2
Medical University of Łódź, Poland: 1Department of Neurology and the Oromandibular Dysfunction; 2Department of Internal Diseases and Cardiological Rehabilitation; 3Department of Pharmacology

Dysfunction of vascular endothelium, which lies at the bottom of atherosclerosis, mainly is caused by toxic free radicals
The aim of the study was to estimate oxidation-reduction balance in subjects with metabolic syndrome (MS).
Material and methods. The study comprised 98 subjects (39 men and 59 women) who were divided into three groups: I group - studied: 52 subjects with MS and periodontal diseases (19 men and 33 women in mean age 48±4.2 years); II group - reference: 21 subjects with MS and without periodontal diseases (10 men and 11 women in mean age 37±4.8 years); III group - control: 25 healthy subjects and without periodontal diseases (10 men and 15 women in mean age 35±4.8 years). Metabolic syndrome was defined according to IDF criteria. To estimate oxidation-reduction balance we evaluated: TBARS concentration in red blood cells and plasma, total antioxidant status (TAS), activity of SOD-1, CAT, GSH-Px in red blood cells. Results. In subjects with MS in comparison with control group, we observed increase of TBARS concentration in red blood cells and plasma, decrease of TAS and increase of activity of SOD-1, CAT, GSH-Px in red blood cells.
Conclusions. Periodontal diseases escalate disturbances of oxidation-reduction balance observed in subjects with metabolic syndrome. Medicaments with additive antioxidant effect can reduce disturbances of oxidation-reduction balance observed in subjects with metabolic syndrome.

Key words: metabolic syndrome, periodontal diseases, disturbances of oxidation-reduction balance

631do archiwum

Lęk i depresja u chorych na choroby obturacyjne płuc

Pietras T.1, Witusik A.2, Panek M.3, Hołub M.1, Gałecki P.4, Wujcik R.5, Górski P.1
1Uniwersytet Medyczny w Łodzi, Klinika Pneumonologii i Alergologii; 2Uniwersytet Humanistyczno-Przyrodniczy Jana Kochanowskiego w Kielcach, Filia w Piotrkowie Trybunalskim, Pracownia Psychologii Instytutu Nauk Pedagogicznych; Uniwersytet Medyczny w Łodzi: 3Klinika Chorób Wewnętrznych, Astmy i Alergii; 4Klinika Psychiatrii Dorosłych; 5Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej w Warszawie, Wydział Psychologii

Choroby obturacyjne (astma oskrzelowa i przewlekła obturacyjna choroba płuc) stanowią znaczne obciążenie emocjonalne dla pacjenta. Może to skutkować rozwojem zaburzeń nastroju oraz zaburzeń lękowych. Dane z piśmiennictwa na ten temat są jednak sprzeczne.
Celem pracy była ocena zależności między subiektywnymi i obiektywnymi wskaźnikami obturacji a natężeniem lęku jako cechy i jako stanu oraz określenie nasilenia lęku i depresji u osób chorujących na zespoły obturacyjne.
Materiał i metody. Do badania włączono 32 chorych z rozpoznanymi chorobami obturacyjnymi. Przeprowadzono wywiad oraz wykonano badania spirometryczne zgodnie ze standardami Polskiego Towarzystwa Chorób Płuc. Podstawą rozpoznania zaburzeń wentylacyjnych oraz stopnia ich ciężkości był raport GINA oraz wytyczne GOLD. U wszystkich chorych przeprowadzono badanie z wykorzystaniem Inwentarza Depresji Becka i Inwentarza Stanu i Cechy Lęku STAI Spielbergera. Poziom subiektywnej duszności zmierzono skalą Borga. Badanie było prowadzone od października 2005 do września 2008 roku w Poradni Specjalistycznej przy Klinice Pneumonologii i Alergologii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi.
Wyniki. Wykazano słabą, dodatnią zależność między stopniem deklarowanej duszności a nasileniem depresji (p < 0,05) oraz nasileniem lęku jako stanu (p < 0,05) i lęku jako cechy (p < 0,05). Nie wykazano istotnych statystycznie zależności między wartościami parametrów spirometrycznych: FEV1, FEV1%, FEV1%FVC a poziomem depresji, lęku i referowanej duszności.
Wnioski. W badanej grupie chorych na choroby obturacyjne stwierdzono dodatnią zależność między stopniem deklarowanej duszności a nasileniem lęku i depresji.

Słowa kluczowe: lęk, depresja, choroby obturacyjne

Anxiety and depression in patients with obstructive diseases

Pietras T.1, Witusik A.2, Panek M.3, Hołub M.1, Gałecki P.4, Wujcik R.5, Górski P.1
1Medical University of Łódź, Poland, Department of Pneumonology and Allergology; 2The Jan Kochanowski University of Humanities and Sciences in Kielce, Poland, Faculty in Piotrków Trybunalski, Laboratory of Psychology, The Institute of Educational Sciences; Medical University of Łódź, Poland: 3Department of Internal Diseases, Asthma and Allergy; 4Department of Adults Psychiatry; 5High School of Social Psychology in Warsaw, Faculty of Psychology

Obstructive disorders (asthma and chronic obstructive pulmonary disease) are associated with considerable emotional burden of the patient, with may result in the development of mood disturbances and anxiety disorders. However, the literature data are contradictory.
The aim of the study was to assess the correlation between subjective and objective obstruction symptoms and the intensity of anxiety as a condition, as well as estimation of the intensity of anxiety and depression in patients suffering from obstructive syndromes.
Material and methods. The study enrolled 32 patients diagnosed with obstructive disorders. Structuralized anamnesis was obtained and spirometry was performed in compliance with the standards set by the Polish Society of Lungs Diseases. Disturbances of ventilation and their severity were estimated according to the GINA Report and GOLD Guidelines. All the patients were assessed using Beck Depression Inventory and Spielberg State - Trait Anxiety Inventory (STAI). The subjective dyspnoea levels were estimated with Borg scale. The study was carried out between October 2005 and September 2008 in the Specialist Outpatient Department of the Łódź Medical University Department of Pneumonology and Allergology. Results. A weak positive correlation was demonstrated between the declared dyspnoea level and the intensity of depression (p < 0.05) as well as the intensity of anxiety as a condition (p < 0.05) and anxiety as a trait (p < 0.05). A weak negative correlation was found to exist between FVC EX and the level of anxiety as condition (p < 0.01) and anxiety as a trait (p < 0.05). No statistically significant correlations between the values of spirometric parameters: FEV1, FEV1%, FEV1%FVC, and the levels of depression, anxiety and reported dyspnoea were found.
Conclusions. A positive correlation between the declared dyspnoea level and the intensity of anxiety and depression as a condition was demonstrated in the studied group of patients with obstructive disorders.

Key words: anxiety, depression, obstructive diseases

636do archiwum

Edukacyjna rola pielęgniarki środowiskowej w opiece nad pacjentami leczonymi acenokumarolem w poradni lekarza rodzinnego

Sawicka-Powierza J., Ołtarzewska A.M., Chlabicz S., Rogowska-Szadkowska D., Marcinowicz L.
Uniwersytet Medyczny w Białymstoku, Zakład Medycyny Rodzinnej i Pielęgniarstwa Środowiskowego

Do oceny efektu przeciwzakrzepowego leczenia chorych doustnymi antykoagulantami (DAK) stosuje się metody pozwalające ustalić łączny czas utrzymywania się wartości znormalizowanego międzynarodowego współczynnika (INR) w przedziale terapeutycznym (tzw. time in therapeutic range - TTR).
Celem pracy była ocena wiedzy pacjentów o zasadach bezpiecznego stosowania acenokumarolu (AC) oraz o TTR, a także wpływu edukacji prowadzonej przez pielęgniarki środowiskowe na zmianę wartości tego współczynnika.
Materiał i metody. Badanie prowadzono przez 20 miesięcy - od sierpnia 2006 do marca 2008 roku z udziałem 25 pacjentów objętych opieką poradni lekarza rodzinnego, gdzie przeprowadzono wywiad na temat zasad bezpiecznego stosowania AC. W maju 2007 roku zorganizowano szkolenie dla pacjentów na temat leczenia tymi preparatami, przeprowadzone przez odpowiednio przygotowaną pielęgniarkę środowiskową.
Wyniki. Stwierdzono, że im badana osoba była starsza, tym mniej udzielała poprawnych odpowiedzi na pytania dotyczące stosowania AC. Średnia suma poprawnych odpowiedzi była na granicy istotności statystycznej (p < 0,064). Osoby udzielające większej liczby prawidłowych odpowiedzi częściej badały INR. Uzyskane różnice były istotne statystycznie (p < 0,032). Największą średnią sumę punktów osiągnęły osoby z wykształceniem wyższym - różnice były istotne statystycznie (p < 0,045). TTR przed szkoleniem u wszystkich badanych wynosił 48%, a po jego zakończeniu - 52%. W analizie zmian TTR po szkoleniu pacjentów stwierdziliśmy u badanych różnice w zależności od wykształcenia, grupy wiekowej i płci. Jego wartość zwiększyła się istotnie u osób młodszych wiekiem, tzn. przed 75. r.ż., oraz u chorych z wyższym wykształceniem. Różnice te były nieistotne statystycznie.
Wnioski. Edukacja przynosi najlepsze efekty u osób do 75. r.ż. lub z wyższym wykształceniem. Osoby starsze lub z wykształceniem podstawowym wymagają dłuższej edukacji oraz większego nadzoru ze strony personelu poradni w celu utrzymania wartości INR w przedziale terapeutycznym. Im głębsza jest wiedza pacjentów na temat leczenia DAK, tym częściej wykonują oni badania INR i w konsekwencji lepiej kontrolują antykoagulację.

Słowa kluczowe: doustne antykoagulanty, acenokumarol, TTR, INR, edukacja, pielęgniarka środowiskowa

Educational role of community nurse in care of patients treated with oral anticoagulation therapy

Sawicka-Powierza J., Ołtarzewska A.M., Chlabicz S., Rogowska-Szadkowska D., Marcinowicz L.
Medical University of Białystok, Poland, Department of Family Medicine and Community Nursing

Different methods allowing for assessment of anticoagulation effects in patients receiving oral anticoagulants (OAC) are applied. Among them estimation of total time of international normalized ratio (INR) within the therapeutic range (time in therapeutic range - TTR) is used.
The aim of the study was to assess the knowledge of patients about safety measures when on acenocumarol (AC) therapy as well as to measure TTR and potential impact of education provided by community nurse on TTR.
Material and methods. The study lasted for 20 months since August 2006 till March 2008. Twenty-five patients remaining under care of a family physician were interviewed about safety rules while on treatment with AC. In May 2007 an educational intervention was provided by a trained community nurse.
Results. We have shown that older age was related to lower number of correct responses to questions (p < 0.064). Individuals with higher number of correct responses measured their INR more frequently, statistically significant difference (p < 0.045). TTR of all subjects before education was 48% and increased after education to 52%. We have shown that changes of TTR after education were related to education, age group and gender. The biggest improvement of TTR was observed among people younger than 75 years of age and those with higher education (not statistically significant differences).
Conclusions. Education has biggest effect in persons under 75 years and with higher education. Older persons and those less educated require longer education and monitoring by health care professionals to maintain INR in the therapeutic range. Patients with better knowledge about DAK - monitor INR more frequently and their anticoagulation is better controlled.

Key words: anticoagulants, acenocumarol, time in therapeutic range, international normalized ratio, education, nurse

640do archiwum

Rak płaskonabłonkowy kątnicy - opis przypadku

Galbfach P.J., Sygut A.R., Spychalski M.I., Winiarski M.J., Dziki A.J.
Uniwersytet Medyczny w Łodzi, Klinika Chirurgii Ogólnej i Kolorektalnej, e-mail: pgalbfach@wp.pl

Raki płaskonabłonkowe należą do bardzo rzadko występujących guzów jelita grubego. Stanowią 0,05-0,1% wszystkich nowotworów złośliwych okrężnicy i odbytnicy. Najczęściej są zlokalizowane w kątnicy. Przedstawiliśmy przypadek 77-letniej chorej poddanej prawej hemikolektomii z powodu guza kątnicy naciekającego na proksymalny odcinek poprzecznicy. Śródoperacyjnie nie stwierdzono powiększonych węzłów chłonnych ani zmian przerzutowych w wątrobie. W badaniu histopatologicznym zmiana okazała się rakiem płaskonabłonkowym o stopniu zawansowania miejscowego pT4. W naszych badaniach częstość występowania tego typu nowotworu wynosi 0,07%. Ze względu na wiek oraz stan ogólny zdrowia pacjentka nie została poddana chemioterapii. W czwartym miesiącu po operacji stwierdzono przerzuty w wątrobie oraz narastające w szybkim tempie wodobrzusze. Chora zmarła pięć miesięcy po operacji. Fakt ten świadczy o szybkim i agresywnym postępie choroby mimo zastosowania radykalnego leczenia operacyjnego.

Słowa kluczowe: rak płaskonabłonkowy, rak kolorektalny, rak kątnicy

Squamous cell carcinoma of caecum - case report

Galbfach P.J., Sygut A.R., Spychalski M.I., Winiarski M.J., Dziki A.J.
Medical University of Łódź, Poland, Department of General and Colorectal Surgery, e-mail: pgalbfach@wp.pl

Squamous cell cancer is a very rare malignancy in colon and rectum. It accounts for 0.05-0.1% of all types of cancers in this localization. It predominantly occurs in caecum. In the article we present a case of 77 year old women who was operated due to tumor of caecum which infiltrated the proximal transverse colon. During the operation a right hemicolectomy was performed. There were no macroscopic signs of metastases in liver and lymph nodes. Histopathological examination of removed tumor revealed squamous cell carcinoma of caecum in pT4 stage. In the Clinic retrospective material squamous cell cancer of colon accounts for 0.07% of the total colon cancer cases. The patient was disqualified from post-operative chemotherapy because of the age and general condition. Four months after the operation liver metastases and ascites occurred. The patient died five months after the surgery. Despite the radical surgical treatment the course of the disease was rapid.

Key words: squamous cell carcinoma, carcinoma of caecum

642do archiwum

Mutacja genu WT1 jako przyczyna postępującej nefropatii w zespole Frasiera - opis przypadku

Wasilewska A., Zoch-Zwierz W., Tenderenda E., Rybi-Szumińska A., Kołodziejczyk Z.
Uniwersytet Medyczny w Białymstoku, Klinika Pediatrii i Nefrologii

Zespół Frasiera jest rzadką chorobą uwarunkowaną genetycznie, objawiającą się postępującą glomerulopatią, męskim pseudohermafrodytyzmem oraz dysgenezją gonad. Jest on spowodowany mutacjami 9 intronu genu WT1. Ze względu na rzadkie jego występowanie istnieje niewiele doniesień na temat diagnozowania i leczenia tej choroby.
Celem pracy było przedstawienie objawów klinicznych oraz wyników analizy molekularnej u nastolatki o fenotypie żeńskim z ciężkim białkomoczem oraz pierwotnym brakiem miesiączki.
Omówiono ponadto znaczenie wczesnego rozpoznania zespołu Frasiera oraz jego różnicowanie z zespołem Denysa-Drasha. Wyciągnięto wniosek, że u chorych na steroidooporny zespół nerczycowy należy rutynowo wykonywać badania w kierunku mutacji genu WT1.

Słowa kluczowe: dysgenezja gonad, zespół Frasiera, męski pseudohermafrodytyzm, białkomocz, mutacja genu WT1

WT1 mutation as a cause of progressive nephropathy in Frasier syndrome - case report

Wasilewska A., Zoch-Zwierz W., Tenderenda E., Rybi-Szumińska A., Kołodziejczyk Z.
Medical University of Białystok, Poland, Department of Pediatrics and Nephrology

Frasier syndrome is an uncommon genetic disorder featuring progressive glomerulopathy, male pseudohermaphroditism and gonadal dysgenesis. It is caused by mutations in intron 9 of the WT1 gene. Because of its rarity there is limited literature available on the diagnosis and treatment of this syndrome.
The aim of the study was to present the clinicopathological findings and molecular analysis of phenotypically female adolescent presenting with severe proteinuria and primary amenorrhea.
The significance of early recognition of Frasier syndrome and its differentiation from Denys-Drash syndrome was discussed. WT1 mutation analysis should be routinely done in females with steroid-resistant nephritic syndrome.

Key words: gonadal dysgenesis, Frasier syndrome, male pseudohermaphrodistism, proteinuria, WT1 mutation

645do archiwum

Obraz neuroradiologiczny imitujący torbiele pasożytnicze ośrodkowego układu nerwowego w przebiegu chorób nowotworowych - opisy przypadków

Muszyńska A.1, Zajkowska J.M.1, Łebkowski W.J.2, Pawlak-Zalewska W.1, Łebkowska U.M.3, Pancewicz S.A.1
Uniwersytet Medyczny w Białymstoku: 1Klinika Chorób Zakaźnych i Neuroinfekcji; 2Klinika Neurochirurgii; 3Zakład Radiologii

Zmiany torbielowate w ośrodkowym układzie nerwowym (OUN) są trudnym problemem diagnostycznym i terapeutycznym. Tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny są podstawowymi metodami diagnostyki obrazowej w obrębie tego układu. Przedstawiamy opis dwóch pacjentek skierowanych do kliniki z podejrzeniem procesu pasożytniczego, u których ostatecznie rozpoznano chorobę rozrostową. Diagnozowanie zmian torbielowatych w OUN powinno być prowadzone wielotorowo, obejmując specjalistyczną diagnostykę w celu rozpoznania chorób pasożytniczych oraz chorób nowotworowych. Występują one bowiem obecnie w Polsce zdecydowanie częściej, a wydłużenie czasu ustalania rozpoznania oraz opóźnienie wdrożenia właściwego leczenia może mieć poważne, niekorzystne konsekwencje.

Słowa kluczowe: choroby pasożytnicze, torbiele mózgu, guz mózgu

Neuroradiologic imaging results suggestive of parasitic cysts in central nervous system in course of neoplastic disorders - cases report

Muszyńska A.1, Zajkowska J.M.1, Łebkowski W.J.2, Pawlak-Zalewska W.1, Łebkowska U.M.3, Pancewicz S.A.1
Medical University of Białystok, Poland: 1Department of Infectious Diseases and Neuroinfection; 2Department of Neurosurgery; 3Department of Radiology

Cystic changes within CNS, revealed by computed tomography or magnetic resonance imaging, pose difficult diagnostic and therapeutic problem. We present two patients with primary diagnosis of parasitic cysts of CNS, in whom neoplastic etiology was finally confirmed. Differential diagnosis of cystic foci should from the beginning include not only parasitic infections, but also neoplastic diseases, which are much more frequent in Poland at present and in which prolonged diagnostic process and delayed treatment is highly unfavorable.

Key words: parasitic diseases, intracerebral cysts, cerebral tumor

649do archiwum

Trudności diagnostyczne i terapeutyczne u chorego na padaczkę skroniową w praktyce psychiatrycznej - opis przypadku

Kuśmierek M., Florkowski A., Wierzbiński P., Bobińska K., Gałecki P.
Uniwersytet Medyczny w Łodzi, Klinika Psychiatrii Dorosłych

Padaczka płata skroniowego ma duże znaczenie z punktu widzenia psychiatrii ze względu na możliwość występowania w jej przebiegu różnorodnych objawów psychopatologicznych.
W artykule opisano przypadek 27-letniego chorego hospitalizowanego w Klinice Psychiatrii Dorosłych z powodu nasilenia objawów psychotycznych pod postacią pojawiających się w sposób napadowy halucynacji słuchowych z towarzyszącymi im lękiem i automatyzmami ruchowymi. Chory był leczony wcześniej z powodu schizofrenii paranoidalnej klasycznymi i atypowymi neuroleptykami bez wyraźnej poprawy.
Na podstawie wywiadu, obserwacji oraz wykonanych badań dodatkowych rozpoznano u pacjenta padaczkę skroniową. Uzyskano znaczne zmniejszenie objawów oraz poprawę stanu psychicznego po zastosowaniu leczenia lekami przeciwpadaczkowymi i odstawieniu równocześnie klasycznych neuroleptyków.

Słowa kluczowe: padaczka skroniowa, objawy psychotyczne

Diagnostic and therapeutic difficulties concerning patient with temporal lobe epilepsy in psychiatric practice - case report

Kuśmierek M., Florkowski A., Wierzbiński P., Bobińska K., Gałecki P.
Medical University of Łódź, Poland, Department of Adults Psychiatry

From psychiatric point of view temporal lobe epilepsy appears of great importance because of its psychopathological heterogeneity following its course.
In the paper case history of twenty seven years old patient hospitalized at Department of Adults Psychiatry because of psychotic syndromes intensification has been described. The psychotic syndromes appeared as paroxysmal auditory hallucinations with concomitant anxiety and motor automatisms. The patient was cured with typical and atypical neuroleptic agents with previously stated diagnosis of paranoid schizophrenia, but no evident recovery was noticed.
Basing on patient interview, observation and additional investigations temporal lobe epilepsy was stated. The reduction of psychotic syndromes and general health improvement was obtained by treating the patient with antiepileptic drugs and eliminating typical antipsychotic agents.

Key words: temporal lobe epilepsy, psychotic syndromes

652do archiwum

Olbrzymi róg skórny głowy - opis przypadku

Grajek Z.W.1, Opolski M.2
1Instytut Ochrony Zdrowia Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Suwałkach, Oddział Chirurgii Ogólnej Samodzielnego Publicznego Szpitala Wojewódzkiego w Suwałkach; 2Oddział Chirurgii Ogólnej Samodzielnego Publicznego Szpitala Wojewódzkiego w Suwałkach

Opisano przypadek chorej z dużego rozmiaru rogiem skórnym. Narośl była spiralnie skręcona, długości 19 centymetrów, przypominając kształtem róg barani. Autorzy przypomnieli podstawowe informacje na temat etiologii zmian skórnych, którym towarzyszą narośle typu rogu skórnego, oraz zasady leczenia chirurgicznego. W omówionym przypadku wycięto róg z marginesem skóry. Brzegi skóry zmobilizowano i zeszyto bez konieczności stosowania plastyki. W badaniu histopatologicznym nie stwierdzono zmian nowotworowych. Uzyskano wygojenie rany przez rychłozrost.

Słowa kluczowe: róg skórny, rak skóry, fotodermatoza

Giant cutaneous horn on head - case report

Grajek Z.W.1, Opolski M.2
1Institute for Health Protection at Higher Vocational School in Suwałki, Poland, Department of General Surgery at Independent Public Voivodeship Hospital in Suwałki; 2Department of General Surgery at Independent Public Voivodeship Hospital in Suwałki

A female patient with a large cutaneous horn was reported. The excrescence formed a 19 cm long spiral resembling a ram's horn. Authors recollected the basic information on aetiology of skin lesions with excrescence like cutaneous horn, and the principles of surgical treatment of such cases. In this case horn was excised along with a margin of skin. Skin edges were mobilized and sutured without a need of plastic surgery. Healing by first intention was gained.

Key words: cutaneous horn, cutaneous neoplasm, photodermatosis

654do archiwum

Kontrola pacjenta z implantowanym kardiowerterem-defibrylatorem - problemy kliniczne

Lelakowski J.
Uniwersytet Jagielloński, Collegium Medicum, Instytut Kardiologii, Klinika Elektrokardiologii w Krakowskim Szpitalu Specjalistycznym im. Jana Pawła II

Podczas każdej wizyty w klinice wszyscy pacjenci z implantowanymi kardiowerterami-defibrylatorami (ICD) są badani fizykalnie. Ponadto przeprowadza się wywiad na temat historii choroby, wykonuje interrogację urządzenia, ocenia próg stymulacji i czułości oraz wykonuje zapis elektrokardiograficzny. W przypadku istnienia wskazań zaleca się wykonanie zdjęcia rentgenowskiego klatki piersiowej i echokardiografii. Po każdym wyładowaniu ICD chory jest badany, a kardiowerter-defibrylator sprawdzany w celu oceny prawidłowości elektroterapii. Jest to bardzo ważne, ponieważ niewłaściwa elektroterapia nie należy do rzadkości. Jednocześnie oceniana jest farmakoterapia pod kątem ewentualnej jej zmiany. Nieprawidłowości funkcjonowania ICD u chorego wymagają dokładnej analizy opierającej się na badaniu podmiotowym i przedmiotowym oraz na informacjach zgromadzonych w urządzeniu (ICD).

Słowa kluczowe: badanie fizykalne, interrogacja ICD, nieprawidłowości funkcjonowania ICD

Patient with implantable cardioverter-defibrillator follow up - clinic problems

Lelakowski J.
Jagiellonian University, Collegium Medicum, Poland, Institute of Cardiology, Department of Electrocardiology, John Paul II Hospital in Kraków

During each clinic visit, all patients with implantable cardioverter-defibrillator (ICD) undergo a complete history and physical examination, ICD interrogation, threshold testing, evaluation of electrode sensing, and routine ECG testing. When indicated, other tests, such as chest radiography and echocardiography are also performed. After each therapy delivery the patient is seen in the clinic and the device is interrogated, or a remote transmission is sent to evaluate the event and to be sure that the therapy was appropriate. This is particularly crucial because inappropriate therapies are not rare. Also, the medical therapy is re-evaluated to ensure that it does not require alteration. ICD troubleshooting requires systematic analysis of evidence based on history, physical examination, and analysis of retrieved ICD information.

Key words: physical examination, ICD interrogation, ICD troubleshooting

659do archiwum

Aktywność fizyczna w podstawowej i pierwotnej prewencji choroby sercowo-naczyniowej

Sobieszczańska M.1, Kałka D.1,2, Pilecki W.1, Adamus J.3
1Akademia Medyczna we Wrocławiu, Zakład Elektrokardiologii i Prewencji Chorób Sercowo-Naczyniowych, Katedra Patofizjologii; 2Promedis sp. z o.o. we Wrocławiu, Grupa Lux Med, Dział Rehabilitacji Kardiologicznej; 3Centrum Medyczne Ostrobramska, NZOZ Magodent w Warszawie, Oddział Kardiologii

Ze względu na częstość występowania oraz charakter miażdżycowej choroby sercowo-naczyniowej (CVD) jednym z najistotniejszych elementów jej skutecznego zwalczania jest opracowanie kompleksowych programów prewencji, obejmujących jak największą część społeczeństwa. W związku z tym Benjamin i Smitch zaproponowali wyróżnienie, obok prewencji pierwotnej i wtórnej, pojęcia „prewencja podstawowa”, której program będzie realizowany w populacji ogólnej. Powinna ona dotyczyć takich zagadnień, jak: predyspozycje genetyczne, czynniki psychosocjalne, utrzymywanie prawidłowej masy ciała oraz zdrowe odżywianie i aktywność fizyczna. Duże nadzieje związane ze skutecznością, prostotą i małym kosztem działań prewencyjnych wiąże się z modyfikacją aktywności fizycznej, która istotnie wpływa na ograniczanie negatywnego oddziaływania czynników ryzyka rozwoju miażdżycy. Wyniki licznych badań naukowych, prowadzonych w wielu krajach z udziałem różnorodnych, dużych grup, udowodniły, że u zdrowych dorosłych osób obojga płci systematyczna aktywność ruchowa o umiarkowanym nasileniu odgrywa istotną rolę zarówno w zapobieganiu CVD, jak i w zmniejszaniu ryzyka zgonu z tego powodu. Systematyczne ćwiczenia fizyczne wykazują ponadto wiele innych działań prozdrowotnych i dzięki temu wpływają na zmniejszenie umieralności przedwczesnej i całkowitej. Wyraźnie zmniejsza się ryzyko zachorowania na takie choroby cywilizacyjne, jak: cukrzyca typu II, nadciśnienie tętnicze, otyłość, osteoporoza, nowotwory (jelita grubego, piersi, gruczołu krokowego) oraz depresja. Jednoznacznie pozytywny wpływ udowodniono w wielu obserwacjach rekreacyjnej aktywności fizycznej oraz aktywności fizycznej związanej z wykonywaną pracą zawodową, która wiąże się z wysiłkiem aerobowym. Pożądane efekty obserwowano także w populacjach dzieci oraz w najbardziej zagrożonej, o zwiększającej się liczebności, populacji seniorów. Korzystny wpływ aktywności fizycznej ma związek z bezpośrednim działaniem na organizm, powoduje bowiem zmiany adaptacyjne zwiększające efektywność jego funkcjonowania, jak również z pośrednim, modyfikującym i ograniczającym oddziaływanie innych czynników ryzyka choroby sercowo-naczyniowej, głównie otyłości, dyslipidemii i nadciśnienia tętniczego. Wyniki kolejnych obserwacji naukowych wpływały na zmianę zaleceń towarzystw naukowych, dotyczących preferowanego rodzaju, intensywności i skutecznej dawki prozdrowotnej aktywności fizycznej. Aktualne zalecenia Polskiego Towarzystwa Kardiologicznego opierają się na dokumencie pochodzącym z 2003 roku, zawierającym wytyczne Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego. Wszystkie opisane przypadki w jednoznaczny sposób przedstawiają niezaprzeczalne korzyści płynące z prowadzenia aktywnego stylu życia. Propagowanie go oraz wspieranie w tej dziedzinie szerokich rzesz społeczeństwa, zwłaszcza wobec niepokojących danych epidemiologicznych, staje się obowiązkiem nie tylko pracowników służby zdrowia, ale także urzędników administracji państwowej, odpowiedzialnych za planowanie nakładów na zdrowie publiczne. Celem pracy było podsumowanie wiedzy na temat zależności między aktywnością fizyczną a ryzykiem CVD, jak również ocena wpływu aktywności fizycznej na czynniki ryzyka rozwoju tego schorzenia oraz przedstawienie aktualnych zaleceń PTK, opartych na wytycznych ESC, dotyczących stosowania aktywności ruchowej w prewencji CVD, wzbogaconych o opinie ekspertów w tej dziedzinie.

Słowa kluczowe: prewencja podstawowa, prewencja pierwotna, aktywność fizyczna, choroba sercowo-naczyniowa

Physical activity in basic and primary prevention of cardiovascular disease

Sobieszczańska M.1, Kałka D.1,2, Pilecki W.1, Adamus J.3
1Medical University of Wrocław, Poland, Department of Pathophysiology, Division of Electrocardiology and Cardiovascular Prevention; 2Promedis in Wrocław, Lux Med Group, Poland, Department of Cardiac Rehabilitation; 3Ostrobramska Medical Centre, Magodent in Warsaw, Poland, Department of Cardiology

On account of the frequency of appearing and character of atherosclerosis cardiac vascular disease, one of the most crucial elements of effective fight against it is preparation of complex preventive programs including as vast number of population as possible. Consequently, Benjamin and Smitch suggested attaching the notion of basic prevention to the standard division into primary and secondary one. The basic prevention, carrying out in the general population, should concern genetic predisposition, psychosocial factors, keeping up proper body weight, healthy eating and physical activity. Especially high hopes are connected with high efficiency, simplicity and low money-consumption of preventive activities associated with physical activity modification, which has a crucial influence on reducing negative impact of atherosclerosis hazard. The results of numerous scientific research, carried out in many countries and on various, large groups, proved undoubtedly that at the healthy adult people of both sex the systematic physical activity of moderate intensification plays an essential part in preventing CVD and decreasing the death risk because of that reason as well. Moreover, systematic physical exercises show many other health-oriented actions, thanks to which they have an influence on decreasing premature and total death rate. The risk of incidence of civilization-related diseases such as diabetes type II, hypertension, obesity, osteoporosis, tumors (of large intestine, breast, prostatic gland) and depression has decreased significantly. Unequivocally positive influence has been proved at many observations dedicated to health recreational physical activity and physical activity connected with professional work based on aerobe effort. The positive effects have been also observed at children population and senior population which is more and more numerous and the most at risk. The beneficial action of physical activity is connected with direct effect on organism, which leads to adaptive changes increasing the efficiency of its functioning and, in intermediate way, modifying and reducing the influence of other risk factors of cardiac vascular disease, mainly obesity, dyslipidemy and hypertension. The subsequent scientific observations had an influence on the alterations of scientific associations recommendations concerning the preferred kind, intensity and effective dose of health-oriented physical activity. The current recommendations on preventive usefulness of physical activity, implemented by Polish Cardiological Association, have been based on a document containing the guidelines of European Cardiologic Association coming from 2003. All described evidences present in unambiguous way the undeniable benefits of active lifestyle. Its promoting as well as supporting in this area vast number of population, especially in case of disturbing epidemiological data, is becoming a duty of not only health service workers but also state administration employees responsible for planning public health expenditure.

Key words: basic prevention, primary prevention, physical activity, cardiovascular disease

665do archiwum

Trudności diagnostyczne i terapeutyczne hipermetabolicznego przełomu tarczycowego u kobiet w ciąży. Wpływ leczenia na życie i zdrowie płodu oraz noworodka

Łącka K.1, Czyżyk A.2
Uniwersytet Medyczny w Poznaniu: 1Katedra Endokrynologii, Przemiany Materii i Chorób Wewnętrznych; 2Studenckie Towarzystwo Naukowe

Przełom tarczycowy w ciąży występuje rzadko, jednak ze względu na niebezpieczeństwo, jakie stwarza dla matki i płodu, umiejętność jego rozpoznawania i leczenia jest nieodzowna dla klinicysty.
Do przełomu dochodzi zazwyczaj na tle nierozpoznanej lub nieprawidłowo leczonej nadczynności tarczycy, której diagnozowanie w przypadku ciężarnej kobiety jest utrudnione. Przyczyny tyreotoksykozy, takie jak chorba Gravesa-Basedowa czy wole guzkowe, wymagają różnicowania z przejściową tyreotoksykozą ciężarnych. Ostrożnie należy również interpretować takie objawy, jak: nietolerancja ciepła, wzmożony apetyt, wymioty, tachykardia, zwiększone ciśnienie tętnicze krwi oraz chwiejność emocjonalna, gdyż są one charakterystyczne zarówno dla nadczynności tarczycy, jak i prawidłowo przebiegającej ciąży. Interpretacja wyników badań laboratoryjnych jest wiarygodna jedynie po uwzględnieniu charakterystycznych dla ciąży zmian w fizjologii tarczycy - w I trymestrze można spodziewać się małego stężenia tyreotropiny (TSH) w surowicy, natomiast w III trymestrze zmniejsza się stężenie wolnej tyroksyny (fT4).
Przełom tarczycowy u ciężarnej może być wywołany przez stany swoiste dla tego okresu: stan przedrzucawkowy, łożysko przodujące, indukcję porodu, poród oraz cięcie cesarskie. Stan hipermetaboliczny przyjmuje zazwyczaj gwałtowny i stosunkowo swoisty obraz, jednak należy pamiętać o możliwości przebiegu jednoukładowego, który jest wyzwaniem diagnostycznym.
Postępowanie w przełomie tarczycowym obejmuje leczenie swoiste (tyreostatyki, preparaty jodu, adrenolityki, plazmaferezę) oraz leczenie wspomagające.
Tyreostatyki (tiamazol i propylotiouracyl) przenikają barierę łożyskową i, podobnie jak preparaty jodu, mogą zaburzać funkcjonowanie osi przysadkowo-tarczycowej u płodu. Tiamazol może ponadto wywołać swoistą embriopatię i dlatego jest lekiem drugiego rzutu. Adrenolityki zaburzają funkcjonowanie łożyska i macicy, a w dużych dawkach mogą wywoływać u noworodka bradykardię oraz hipoglikemię. Postępowanie zabiegowe wiąże się z ryzykiem porodu przedwczesnego i poronienia, jednak odległe wyniki leczenia są dobre.

Słowa kluczowe: ciąża, hipertyreoza, przełom hipermetaboliczny, płód

Diagnostic and therapeutic problems in thyrotoxic crisis in pregnant women. Influence of treatment on life and health of fetus and infant

Łącka K.1, Czyżyk A.2
Medical University of Poznań, Poland: 1Department of Endocrinology, Metabolism and Internal Medicine; 2Students Scientific Society

Thyrotoxic crisis during pregnancy is a rare condition, but because of the danger it poses for the mother and fetus, every physician should be able to diagnose and treat it.
When not recognized or incorrect treated hyperthyroidism, which is not easy to diagnose during pregnancy, is usually the basis for thyrotoxic storm. Serious conditions such as Graves’ disease or multinodular goiter have to be distinguished from transient hyperthyroidism. Symptoms, such as: heat intolerance, hyperexia, emesis, tachycardia, increased pulse pressure and emotional liability should be considered cautiously because they are characteristic both for hyperthyroidism and for pregnancy. Interpretation of laboratory results need to take physiological changes during pregnancy into account - during the first trimester a low TSH serum concentration should be expected, whereas in the third trimester the free thyroxine (fT4) concentration decreases.
Some conditions characteristic for pregnancy may be causative for thyrotoxic crisis: preeclampsia, placenta previa, labour induction, labour and cessarian section. Usually a hypermetabolic state has a characteristic, severe course but the possibility of monosystemic presentation must be kept in mind, because it is difficult to diagnose.
Management of thyrotoxic crisis includes specific (thyrostatic agents, iodine preparations, adrenolytics, plasmaferesis) and supportive treatment.
Thyrostatic agents (thiamazole and propylthiouracyl) can cross the placental barrier and similarly to iodine preparations can interfere with the pituitary-thyroid axis of the fetus. Additionally, thiamazole may cause specific embryopathy and should be considered as a second-line treatment. Adrenolytics affect the placental and uterine functions, and in high doses causes newborn hypoglycemia and bradycardia. A surgical approach is linked to an increased rate of preterm labour and miscarriage, but long-term effects are good.

Key words: pregnancy, tyrotoxicosis, hypermetabolic crisis, fetus

671do archiwum

Nowe pochodne fenotiazyn o właściwościach przeciwnowotworowych

Morak-Młodawska B., Jeleń M., Pluta K.
Śląski Uniwersytet Medyczny w Katowicach, Katedra i Zakład Chemii Organicznej w Sosnowcu

Fenotiazyny należą do najstarszej grupy leków neuroleptycznych. Związki te mają właściwości neuroleptyczne, antypsychotyczne i uspokajające. Ostatnio pojawiły się liczne doniesienia o syntezie i obiecującej aktywności biologicznej nowych pochodnych fenotiazyn. Niniejsza praca przeglądowa przedstawia najnowsze wyniki badań nad przeciwnowotworowymi pochodnymi fenotiazyn.

Słowa kluczowe: fenotiazyny, azafenotiazyny, aktywność przeciwnowotworowa, GI50, TGI i LC50

New derivatives of phenothiazines with anticancer activities

Morak-Młodawska B., Jeleń M., Pluta K.
Silesian Medical University in Katowice, Poland, Department of Organic Chemistry in Sosnowiec

Phenothiazines belong to the oldest group of neuroleptic drugs. These compounds exhibit neuroleptic, antipsychotic and sedative properties. Recently, syntheses and promising biological activities of new phenothiazine derivatives have been reported. This review surveys the research on the anticancer phenothiazine derivatives.

Key words: phenothiazines, azaphenothiazines, anticancer activity, GI50, TGI i LC50

676do archiwum

Rola inhibin w funkcjach i dysfunkcjach rozrodczych kobiety - część II

Męczekalski B., Podfigurna-Stopa A.
Uniwersytet Medyczny w Poznaniu, Klinika Endokrynologii Ginekologicznej

Inhibiny (A i B oraz całkowita) pełnią istotną rolę w regulacji funkcji rozrodczych. Inhibina A jest wydzielana przez jajniki oraz nadnercza, przysadkę, śledzionę, szpik kostny, łożysko i błony płodowe. Odgrywa ważną rolę głównie w diagnostyce położniczej. Natomiast inhibina B jest wytwarzana przez jajniki i oznaczanie jej stężenia jest istotne przede wszystkim w diagnostyce ginekologicznej.
W praktyce oznacza się również stężenie inhibiny całkowitej w surowicy. Inhibina całkowita może być wykorzystywana głównie w diagnostyce zespołu policystycznych jajników i nowotworów jajnika.
Oznaczanie stężenia inhibiny A może mieć znaczenie w rozpoznawaniu ciąży ektopowej, zaśniadu groniastego, zagrażającego poronienia, stanu przedrzucawkowego oraz ciąż z zespołem Downa.
Konieczne jest przeprowadzenie badań nad praktycznym zastosowaniem tych peptydów, co zaowocuje ustaleniem ich przydatności klinicznej w diagnozowaniu zaburzeń funkcji rozrodczych.

Słowa kluczowe: inhibina A, inhibina B, inhibina całkowita, układ rozrodczy

The role of inhibins in functions and dysfunctions of female reproduction - part II

Męczekalski B., Podfigurna-Stopa A.
Medical University of Poznań, Poland, Department of Gynecological Endocrinology

Inhibins (inhibin A, B, total inhibin) play a very important role in the regulation of female reproduction. Inhibin A is produced in the ovaries, adrenals, spleen, bone marrow, placenta and fetal membranes. This peptide plays main role in obstetrics. Inhibin B is secreted mainly in ovaries and its function is focused on gynecology.
In practice, evaluation of serum total inhibin levels can be important in the diagnosis of polycystic ovary syndrome and ovarian tumors.
According to current knowledge inhibin A can be used in the diagnosis of ectopic pregnancy, hydatidiform mole, threatening abortion, pre-eclampsia and pregnancy associated with Down's syndrome.
There are requirements of further studies to clarify the use of inhibins in clinical practice of reproductive endocrinology.

Key words: inhibin A, inhibin B, total inhibin, reproduction